Winston Smith Times

Zoeken in deze blog

op september 24, 2013

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Link ophalen
Facebook
X
Pinterest
E-mail
Andere apps

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts

De Anatomie van een "Ruk naar Rechts"

Een Kritische Analyse van de Tweede Kamerverkiezingen 2023 De verkiezingen van 2023 werden geframed als een 'rechtse aardverschuiving'. Toch behaalde de winnende partij, de PVV, slechts 23,5% van de stemmen. In een versplinterd politiek systeem kan een minderheid tot winnaar worden gekroond, waardoor een mandaat wordt gefabriceerd dat niet het geheel weerspiegelt. Deze analyse deconstrueert de uitslag en onthult deze niet als een plotselinge populistische golf, maar als het berekende resultaat van specifieke demografische trends en een media-ecosysteem dat de meest betrouwbare kiezers voorbereidde op een ruk naar rechts. De Anatomie van het Electoraat 77,7% Opkomst 10,47M Absolute Aantal Stemmen 22,3% Niet Gestemd Leeftijdsgroep Kiesgerechtigden Aantal Stemmers (Opkomst) Aandeel in Opkomst 18-54 jaar 7.789.150 ~5.803.865 (~74,5%) ~55,4% 55+ jaar 5.684.600 ~4.661.372 (~82,0%) ~44,6% Totaal 13.473.750 10.465.237 100% Bron: CBS, Kiesraad, Ipsos. Berekeningen gebaseerd op offici...

Een land is geen wasmiddel

Het is een begrijpelijke reflex. Wanneer de politiek complex en gepolariseerd voelt, is de wens van een groep succesvolle ondernemers om ‘een handje te helpen’ en te streven naar ‘stabiliteit’ bijna prijzenswaardig (NRC, 11 juli Op de haringparty komen ondernemers van Stem voor Stabiliteit samen ‘om de politiek een handje te helpen’ ). Het getuigt van een zekere daadkracht, van een verlangen de impasse te doorbreken. Het initiatief ‘Stem voor Stabiliteit’ voelt als een kordate ingreep in een chaotisch proces. De centrale vraag is echter wat de initiatiefnemers precies onder ‘stabiliteit’ verstaan. Men kan zich namelijk met enige verbazing afvragen hoe deze nobele wens zich verhoudt tot het steunen van de VVD, de partij die als geen ander de architect was van de recente instabiliteit. Het was immers die partij die het kabinet liet vallen over een detail in het asieldebat, om vervolgens een avontuur aan te gaan met een eenmanspartij zonder leden (PVV), een one-issuepartij (BBB) en e...

De Banaliteit van het Juiste Woord

In zijn recente column waagt Sylvain Ephimenco zich aan een semantische exercitie die even voorspelbaar als pijnlijk is: is de catastrofe in Gaza nu ‘etnische zuivering’ of ‘genocide’? Terwijl huizen worden verpulverd en levens worden vernietigd, wordt in de kolommen van de krant een academisch debat gevoerd. Deze discussie is geen intellectuele verrijking; het is een belediging voor de lezer en, nog belangrijker, voor de slachtoffers. Het is een perfect voorbeeld van de banaliteit van het kwaad, waarbij de focus wordt verlegd van de onmenselijke realiteit naar een abstracte definitiestrijd. Ephimenco’s analyse is symptomatisch voor een beproefde methode van afleiding en normalisering. Deze methode volgt een bekend patroon dat door de staat Israël en zijn verdedigers wordt gehanteerd: Ontkenning: “We doen het niet.” Minimalisering: “We deden het niet bewust, het was een ongeluk.” Rechtvaardiging: “We deden het met opzet, maar het was volkomen gerechtvaardigd.” Relativering: “We deden h...

Mogelijk gemaakt door Blogger